Van onzichtbaar naar zichtbaar

Mijn weg als therapeut begon lang voordat ik wist dat ik therapeut zou worden.

Als klein jongetje zag ik er anders uit en had ik een stevige fysieke uitdaging. Ik ontdekte al jong dat de buitenwereld daar niet altijd zacht mee omging. Ik werd gepest en voelde het oordeel van anderen.

Gezien worden voelde niet veilig.

Dus leerde ik mezelf weg te stoppen. Stil te zijn, me aan te passen en niet te veel ruimte in te nemen. Onder die bescherming leefden angst, pijn, zelftwijfel en een hard oordeel over mezelf.

Rond mijn vijfentwintigste kwam daar verandering in. Een goede vriend volgde een opleiding tot neo-hypnotherapeut en vroeg of hij met mij mocht oefenen. Zonder dat ik het toen wist, begon daar een bijzondere reis naar binnen.

Ik ontmoette het jongetje dat ik zo lang had weggestopt en begon te ontdekken hoeveel oude overtuigingen mijn leven bepaalden.

Er ontstond een belangrijke vraag:

Wie ben ik eigenlijk als ik mezelf niet langer hoef te verstoppen?

Er volgden jaren van therapie, meditatie, trainingen en opleidingen. Ik leerde niet alleen begrijpen, maar vooral voelen. Mijn lichaam, mijn adem, mijn pijn en verdriet, maar ook mijn verlangen, kracht en levensenergie.

Ook de liefde hielp mij daarin. De ontmoeting met mijn vrouw liet mij ervaren dat iemand mij werkelijk kon zien en toch voor mij kon kiezen.

Langzaam groeide ook het verlangen om iets van mijn eigen weg door te geven aan anderen. Mijn opleidingen gaven mij kennis en vaardigheden. Mijn eigen processen leerden mij hoe diep oude pijn en bescherming in een mens kunnen leven.

Dat vormt de basis van hoe ik nu als therapeut werk: lichaamsgericht, ervaringsgericht en vanuit verbinding.

Mijn eigen weg gaat nog steeds verder. Maar het jongetje dat zich ooit zo klein mogelijk maakte, hoeft zich niet langer te verstoppen.

Er staat nu een man die steeds meer zijn plek inneemt. Die zijn gevoeligheid als kracht durft te ervaren. Die durft te voelen, geraakt te worden, lief te hebben en zichtbaar te zijn.

Van overleven naar voelen.
Van mezelf klein maken naar mijn plek innemen.
Van onzichtbaar zijn naar zichtbaar worden.

Vanuit die plek loop ik nu als therapeut een stukje met jou mee.